Kategorie

The Other Side of Midnite [limited edition 500 copies]


  • Kod: CALJ001
  • Producent: Cala Gonone Jazz Festival
  • Wykonawca: Dave Burrell
  • Nośnik: CD
  • Cena: 65,99 zł
  • Poleć produkt

Pianistyka Jazzowa
premiera polska:
2016-09-23
opakowanie: digipackowe etui
opis:

multikulti.com:
Dave Burrell to prawdziwy gigant free jazzowego fortepianu, chociaż w ostatnich latach coraz częściej i chętniej sięga po standardy grając solowe recitale. Współpracował z najwybitniejszymi jazzmanami dwudziestego stulecie - z Archie Sheppem, Pharoah Sandersem, Marionem Brownem, David Murray, Sunnym Murrayem, Anthonym Braxtonem, Wadadą Leo Smithem, Roscoe Mitchelem, Josephem Jarmanem, Lesterem Bowiem czy Mlachi Favorsem.

Urodzony w Middletown, Ohio, Burrell zainteresował się jazzu w bardzo młodym wieku po spotkaniu Herbem Jeffriesem. Burrell rozpoczął studia muzyczne na University of Hawaii, a w 1961 roku przeniósł się do Berklee College of Music w Bostonie, gdzie równocześnie pracował. Po studiach na wydziale kompozycji, w roku 1965 wyjechał do Nowego Jorku i na stałe osiadł na Lower East Side w Nowym Jorku. Tutaj też szybko nawiązał muzyczne przyjaźnie i rozpoczął współpracę z kreatywną sceną nowojorską w osobach Byarda Lancastera, Norrisa Jonesa (Sirone'a) czy Bobby Kapp. Równocześnie też zaczął grywać z całą grupą jazzowych saksofonistów i ta współpraca szybko zaowocowała nagraniami - z Pharoah Sandersem ("Tauhid"), Marionem Brownem ("Juba-Lee"") i w końcu z Archie Sheppem (Three for Shepp). I ta współpraca była chyba najbardziej znacząca. Z Sheppem związał się na dłużej - po realizacji kolejnego albumu ("Kwanza") przeniósł się wraz z nim do Paryża gdzie współtworzył free jazzową scenę skupioną wokół studia Saravah. To tutaj powstają słynne albumy Shepppa - "Live at the Pan-African Festival", ""Yasmina, A Black Woman", "Blase", "Black Gypsy". Współpracuje z Braxtonem, Smithem, z muzykami Art Ensemble of Chicago, Sunnym Murrayem. Czasami podczas długich sesji nagrywają po dwa albumy jednego dnia. Tutaj także nagrane zostają dwa jego znakomite albumy "Echo" oraz "La Vie de Boheme" wydane rok później (w 1969 roku) nakładem oficyny BYG Actuel. To drugi i trzeci album w jego dorobku - pierwsze autorskie dzieło "High Won-High Two" zarejestrował jeszcze przed wyjazdem do Europy (wydane w 1968 r.).

W tym samym roku wraz z puzonistą Grachan Moncur i perkusistą Beaver Harris zakłada kolektyw The 360 Degree Music Experience z którym w kolejnych latach wyda dwa albumy w oficynie Black Saint ("No Time" oraz "Sanity""). Wciąż nagrywa z Archie Sheppem - "Things Have Got to Change". "Attica Blues", "The Cry of My People", ale też stopniowo zaczyna oschodzić od free jazzu. W roku 1978 skomponował do libretta szwedki Moniki Larsson operę jazzową, która wkrótce też doczekała się płytowej wersji wydanej w szwajcarskiej oficynie hatHut. Przy okazji tego nagrania poznał Davida Murraya, wówczas bardzo młodego muzyka ze sceny AACM, z którym związał się na długi czas. Owocuje to nagrania duetowymi - "Daybreak" (1989), "Brother to Brother"" (Gazell, 1992), "In Concert" (Victo, 1992) oraz "Windward Passages" (Black Saint, 1993). Murray zaprosił też Burrella do swojego kwartetu, w ramach którego nagrywa on liczne płyty dla japońskiej oficyny DIW w latach 1988-93: "Lovers", "Deep River", "Ballads", "Spirituals", "Tenors", "Remembrances" oraz "Picasso".

Dave Burrell przez cały ten czas równocześnie koncertuje solo, w duetach, w trio (z Williamem Parkerem i Andrew Cyrillem) i w większych składach. Jego nowe albumy i koncerty mają świetne recenzje w Down Beat'ie, Village Voice, JazzTimes'ie czy The Wire. Jednak brakuje im mocy i bezkompomisowości nagrań paryskich. Ale w nowym stuleciu Dave Burrell silniej odwołuje się do tradycji free - nagrywa z powracającym do aktywności muzycznej legendarnym saksofonistą lat sześćdziesiątych Giuseppi Loganem, tworzy nowe trio z Michaelem Formankiem i Guillermo E. Brownem, oraz gra w dużych projektach Williama Parkera. Bardzo chętnie też grywa solowe recitale i wydaje z tych koncertów kolejne albumy. Czasem sięga po standardy, czasem grywa własne kompozycje, ale zawsze jego muzyka ma otwarty na improwizację charakter, korzystając z jego free jazzowych doświadczeń. Nie inaczej jest również na tym, zarejestrowanym przed rokiem albumie. To znakomita płyta ukazująca w pełnie dorobek i kreatywność Dave'a Burrella.

muzycy:
Dave Burrell: piano solo

utwory:
1. Blue Moon
2. Teardrops for Jimmy
3. Naima
4. They Say It's Wonderful
5. My Funny Valentine
6. Crucificado

wydano: 2016

Obrazek 1

Obrazek 1


Obrazek 1


Obrazek 1


partner wydawnictwa: